Metoda in situ

Rekultywacja metodą in situ oznacza prowadzenie prac w miejscu występowania zanieczyszczenia bez konieczności ich przemieszczania. W przypadku występowania wolnego produktu ropopochodnego na powierzchni wód gruntowych projektuje się sieć otworów technologicznych, w których montowane są urządzenia do jego selektywnego sczerpywania. Urządzenia te wraz z zaprojektowaną i wykonaną instalacją tworzą systemy. Stosuje się system podciśnieniowy, ciśnieniowy oraz elektryczny w wersji automatycznej samonastawnej, półautomatycznej lub biernej.

Jako proces remediacji stosuje się również napowietrzanie strefy saturacji (bioventing) i odsysanie zanieczyszczonego powietrza gruntowego. Powietrze zatłaczane może być bezpośrednio w warstwę wodonośną lub w strefę nienawodnioną nad zwierciadłem wody. Metoda ta stosowana jest również jako indywidualna w obszarach, na których skażona jest wyłącznie strefa gruntów (aeracji). Odsysane skażone powietrze jest oczyszczane w kontenerowych stacjach oczyszczania, a następnie odprowadzane do atmosfery.

Kompleksowe prace rekultywacyjne skażonych obszarów odbywają się pod nadzorem inżynierskim, a ich postęp jest na bieżąco monitorowany. Dzięki temu możliwa jest najbardziej optymalna weryfikacja trybów działania dla poszczególnych stref skażenia w różnych przedziałach czasowych i układach technologicznych.